Poprzednie edycjie konkursu szkoły języka polskiego

Éditions précédentes

Zapraszamy do zapoznania się z wybranymi pracami, zgłoszonymi w poprzednich edycjach konkursu.

Anne Linke
Niemcy

Myślę o moich lekcjach, na których uczyliśmy się przymiotników do opisywania osób. Jak zwykle uczymy się stereotypowych zdań. Tematem lekcji jest liczba mnoga rzeczowników ożywionych. Dlatego, przez cała lekcję wypowiadamy typowe zdania na temat różnych narodowości. Jak zwykle nie lubię mówić, ktoś uczymy.

zobacz pracę
Maria-Araxi Sachpazian
Grecja

Why, on earth, would a Greek woman with an Armenian Name ever learn Polish? As a teacher of English for the last 25 years, I have never had to explain my decision to learn English. In the last three years, though, I have had to explain why I decided to teach myself Polish in almost every discussion the topic has come up. In our hectic, technologically advanced era, our minds are geared towards the practical and we always want to find the purpose our actions would serve.

zobacz pracę
Barbara Simon
Węgry

Szczecin, three o’clock in the morning. I reach out to turn off the alarm clock on my phone. It took me a while to find it in the pocket of my coat, the one I was wearing the previous night when we went out to Pinokio, a sacred party place for us, Erasmus students. We tell each other “Let’s go to Pinokio” as if we were about to go the grocer’s to get some eggs for breakfast the following morning.

zobacz pracę
Ilijana Čović
Chorwacja

Po raz pierwszy spotkaliśmy się w dwa tysiące trzynastym roku. Czekałam śmiało i cierpliwie przed drzwiami sali A-124. W ogóle nie myślałam o tym co będzie za kilku minut. – Nareszcie mam tę indologię z głowy – myślałam sobie i westchnęłam z ulgą. Czekających, razem ze mną, było około dwadzieścia pięć, a kilku minut było siedem. Otworzyły się drzwi, a w nich stała szczupła dziewczyna, średniego wzrostu z długimi blond włosami. Z uśmiechem, który było widać nawet w jej niebieskich oczach, zaprosiła nas do środka pokazując wejście ręką.

zobacz pracę
Andrii Yampolskyi
Ukraina

Nazywam się Andrii Yampolskiy. Jestem ukraińcem. Mam 21 lat i planuję być programistą, ponieważ teraz jestem na ostatnim roku studiów. Chciałbym opowiedzieć historię nazwiska mojej rodziny. Zapytacie, dlaczego, właśnie, historię nazwiska? Teraz powiem. Kiedy byłem dzieckiem ludzie zawsze mnie pytali: „Czy znasz język polski?” lub „Czy jesteś Polakiem?”, albo mówili: „Jak masz takie nazwisko, musisz być polakiem i mówić po polsku!” lub „Skąd jesteś? Myślę, że jesteś z Polski! :)” i tak dalej... Przyczyna tego znajduje się w moim nazwisku.

zobacz pracę
Alena Antsishyna
Białoruś

Moja historia z Polską zaczęła się nie od podróży po tym kraju. Wszystko się zaczęło od słowa, a dokładniej od starej książki. Od tych czasów moje życie bardzo się zmieniło i, na szczęścię, nie będzie takie, jak wcześniej. Pewnego dnia znalazłam to, czego naprawdę potrzebowałam. To był stary podręcznik języka polskiego po którym się uczył mój ojciec, kiedy pracował kilka lat w Warszawie. Znalazłam go przypadkowo, na naszej działce, w worku ze starymi książkami.

zobacz pracę
Nataliia Miemietova
Ukraina

Czuję się pisarką. Jak to jest w wieku 55 lat napisać wypracowanie? "Ja i Polska!"Że ona jest dla mnie? Ja jestem dla niej? Dla mnie Polska to wojny i królowie, to odważni ludzie, którzy gwarantują, że wszystko będzie dobrze. Kraj, którego nie było na mapie 123 lata. Czy istnieje jeszcze jedna taka kraina, która mogłaby odrodzić się z zapomnienia. Gdzie matki i ojcowie, babcie i dziadkowie zachowywali pamięć o swojej wierze, o swoich tradycjach, o swoim języku i przekazali tę pamięć swoim dzieciom i wnukom . Polska to, wydawało mi się , uporządkowane życie pracowitych obywateli. Jednak jeśli coś się dzieje - wyjdą na ulice z demonstracjami i bronią swoich praw i wolności.

zobacz pracę
Andrea-Yvonne Müller
Niemcy

Przyjaciele Eriki nie mogli zrozumieć, dlaczego uczy się akurat polskiego. Jeśli już w ogóle musi się uczyć jakiegoś języka? Tak, ciągle się dziwili... zabawne, że musiała myśleć o tym właśnie w kubańskiej dżungli. Wokoło niej wszystko cykało, brzęczało, ćwierkało, piszczało, grzechotało. Same obce języki.

zobacz pracę
Stephanie Leigh
Australia

I have been living in Podgórze. I can see Plac Bohaterów Getta (Ghetto Heroes Square, formerly ‘Plac Zgody’) from my window. This is where I walk everyday. The Empty Chairs memorial is located here. I have caught the number 24 tram from Plac Bahaterów Getta everyday to attend Polish class, just north of Stare Miasto (old city). At night time, the plac is dreary and ill lit. The memorial chairs are lit from below, and usually, the occasional person walking their dog will be hovering about. Sometimes I see the pizza delivery man walking back into the pizza shop, probably to pick up more pizzas.

zobacz pracę
Michael Rubenfeld
Kanada

Poland began for me as a place of horror. It was the land where my people experienced unspeakable treatment during the Shoah. I grew up hearing countless horror stories about Poland and Polish people from family members who had survived the war and swore never to return. My grandmother has rather infamously assured us all that she would not return, “for a million dollars”. I have never actually tested her resolve. For most of my life, this was what made sense to me; Poland as a place of horrors that must be avoided. Five years ago, this began to change.

zobacz pracę
Fiona Jurtan
Irlandia

What everyone asks is: “Why are you learning Polish?” Except for the ones who have known me longer. They ask: “Why are you learning Polish AGAIN? I thought you had given up.” The reason is, I say, well, the reason is, you know, the real reason is…” Nie wiem. Nie mam zielonego pojęcia.

zobacz pracę
Naira Atanesyan
Armenia

Well, my Polish experience started when I was rather small, about 3 years old so I don’t quite remember what it was like to be in a foreign country. I went to school in Poland from 1st to 5th grades and I was feeling there like a native actually. I remember I couldn’t talk my native language, Armenian - I could hardly pronounce some words in it; thus, it is clear how “good” I could be at writing in Armenian while being in Poland, right?

zobacz pracę
Greg Shuler
USA

50. That is the approximate number of times I have been to Poland. I wish I could remember the specifics of each trip, but it has been so many times they just blur together. However, I can tell you that I have been all over the country from Gdansk to Zakopane, from Bielsko to the Mazury, and everywhere in between. Except, Rzeszów. I used to see a lot of people at Luton Airport flying there, but I have never met anyone from there. In fact I have never heard anyone ever use Rzeszów in a sentence in English or Polish for that matter. Quite odd, really.

zobacz pracę
Sergio Antonio Appolinario
Brazylia

Jestem Brazylijczykiem. Moja historia z Polską rozpoczęła się dwadzieścia dwa lata temu, kiedy późną wiosną przeniosłem się do pracy i zamieszkałem w polskiej stolicy Brazylii, w mieście São Mateus do Sul, w stanie Parana. Od tego czasu Polska krok po kroku zdobywa moje serce.

zobacz pracę
Sabine Hassinger
Niemcy

Polska i ja? Po pierwsze to język, język polski to klucz, jedyna piękna możliwość słuchać, znać, umieć, rozumieć. Uczyć kogoś mówić: kiedy byłam mała, nie mogłam mówić normalnie, byłam jąkałą, bo miałam lęk przed mówieniem a język to przygoda bardzo ekscytująca, teraz też, ale już bez strachu, ale też z ekscytującym uczuciem, bo mam bardzo dużą ochotę uczyć się i rozmawiać jeszcze raz tyle, przede wszystkim chcę mówić co myślę, jak w dzieciństwie, jak blisko są słowa „bała się“ i „brała się“, jakby ta mała zmiana była następnym logicznym krokiem wyjścia ze strachu.

zobacz pracę
Lesa Tanner
Kanada

My love for Poland comes not from some mystical, romantic tale of Polish ancestry, nor does it come from wild, youthful expeditions of backpacking through Europe before the weight of adulthood kept me chained to a desk. My love for all things Polska came to me later in life through a series of beautiful events that brought me wonderful friends, amazing adventures and true love.

zobacz pracę
HUILING ZHANG
Chiny

Jestem studentką polonistyki II roku z Chin. Dlaczego postanowiłam uczyć się języka polskiego? Bo w Chinach wielu ludzi woli uczyć się francuskiego, niemieckiego, hiszpańskiego i rosyjskiego, a ja wolę spróbować coś nowego i chcę poznać inną kulturę. Na początku było dla mnie strasznie trudno uczyć się polskiego. Gramatyka tego języka jest niezwykle skomplikowana. W tym języku słowa cały czas zmieniają się. Czasem w moich oczach polski nawet nie jest logiczny. Na przykład, nie możemy mówić, że „nikt jest doskonały”, ale mówimy tylko „nikt nie jest doskonały”.

zobacz pracę
Valentina Semeghini
Włochy

It’s difficult to sum up in few sentences an experience that completely changed my life, but I will try. I would start by saying something that you may already have supposed: I’ve been to Poland and, back to my hometown in Italy, everything seemed different to me. My story started in quite a common way: exactly six months ago I had a difficult period in my life, full of stress, difficult decisions to make, great expectations on me and just a great confusion in my mind.

zobacz pracę
Thomas Estel
Niemcy

Like probably most Germans I did not know much - or better nothing - about Poland until I came across Stefan Möller. Kind of strange, I thought, that a West-European had decided to learn the Polish language and that he had even managed to become a TV-star in Poland! But several years later I fell in love with Jadwiga, moja Królowa.

zobacz pracę
John Jephcote
Wielka Brytania

The school I attended was a good one but it only offered one main language, French. I was also in the sole Latin class. I was not taught to speak French conversationally (as my Mother had in the 1920s). Furthermore, my teacher was Canadian. I learned no accent. I wish now that Mother had taught me German but schoolwork was enough of a struggle. Latin proved immensely valuable as it was inflected. From whence I know not, but I became interested in Slavic writers and had the Army accepted me, I would have learned Russian. I joined the Navy.

zobacz pracę
Alexander Akhmadeev
Rosja

Pewnego dnia, już nie pamiętam dokładnie którego, dostałem list od pana Niedźwiedzia. Pisał, że pani Zając wrociła z Polski i przywiozła dla próby kilka marchewek i kapusty. Pomyślałem w ten moment, że brakuje jednak jabłek. Potem zaczęłem się zastanawiać dlaczego zwierzęta ze mną rozmawiają. I kiedy zdziwinie i lekki strach mnie ogarneły, to się obudziłem i się ucieszyłem, że jednak nie zwariowałem, poprostu miałem wyjątkowy sen.

zobacz pracę
Lydia Unsworth
Wielka Brytania

The first time I went to Poland it was 2004 and the rain started falling as soon as the train crossed the Polish-German border. The rain smelled like England smells. The grass glowed green. The second time I went to Poland I was still young and drank too much in whatever I could find that looked like it might be a rock bar.

zobacz pracę
Marina Dudenhöfer (née Chaciewicz)
Wielka Brytania

My Polish grandfather Feliks happened to be working in the south of France when World War II broke out. That is why he ended up in Scotland over the war, with the Polish Liberation Army. There, he met my Guernsey grandmother Sylvia, who had been evacuated from the Channel Islands when the islands were occupied by the Germans. When the war was over, grandpa’s family told him not to come back to Poland, which is how my grandfather from a small village in Poland, Wohyń, ended up on a tiny British island near the coast of Normandy, as one of seven Polish war veterans on the island.

zobacz pracę
Jennifer Meléndez Luces
Hiszpania

I do remember myself sitting in the kitchen when my father told to the family that he has to leave to Poland in order to work… my sister crying, sitting behind one of the sides of the kitchen’s table and mum doing the same, just opposite to little’s Patri. In that moment my mind disconnects from half a minute… and suddenly, without noticing it, my mouth let some words go out of it: I’ll go with you, Dad. That’s how this beautiful love story between me and Poland started 5 years ago.

zobacz pracę
Elif Burcu Özkan
Turcja

It was easy to go to Poland although it was in September, without any hesitation about cold weather. But it was hard to leave it behind with my affection this summer. My journey started as a doctorate- Erasmus student from September 2011 to July 2012. I entered new year there, I missed my family and friends there, I loved someone, I left, I discovered new customs, traditions, habits and life styles, I visited so many Polish cities, I visited abroad, several other countries, I celebrated Polish religious fests with my Polish friends and their families there, well, I almost lived there.

zobacz pracę
Vitaly Dudnik
Rosja

Urodziłem się na brzegu rzeki Don w południowej Rosji. Wiem, że w przeszłości Donski Kozacy mieszkali tutaj, ale przez długi czas nie myślałem o sprawach historii i tożsamości narodowej. Wychowany w ZSRR, który starał się wymazać interes do kultury i historii narodowych, byłem bardzo zaskoczony, gdy po raz pierwszy pojechałem do Polski, chociaż wcześniej pracowałem w różnych krajach światu.

zobacz pracę
Charis Bredin
Wielka Brytania

Caitlin was serious and studious. Throughout her time at school she was most often to be seen hurrying between classes with a pile of dictionaries a mile high and an intent frown etched across her features. Every morning, with a resigned shake of the head, her mother would wonder if it was really necessary for her to carry quite so many dictionaries about with her: Latin, English, French, German... a vast store of words to be studied and patterns to be deciphered... detective trails twisting and turning ever onwards.

zobacz pracę
Barbara Woinski
Argentyna

Nazywam się Barbara Woinska, jestem projektantką graficzną, mieszkam w Buenos Aires, stolica Argentyny. Moje spotkanie z Polską trwa od samego urodzenia, nasze życie rodzinne zawsze opływało blisko polskiego otoczenia. Nawet w czasie studiach zawodowych były bardzo oceniane Polscy projektanci; a ja przepracowałam specialną prace o Polskich plakatów. Twórczy jak Roman Cieślewicz, Henryk Tomaszewski, Jan Lenica, bardzo mnie zainteresowali i oceniam ich wkład do polskiej Kultury.

zobacz pracę
Caitlin St Dennis
Kanada

I’ve seen a different view of Poland than most Canadians. Every year that I have travelled to Poland (and this summer will mark my third) I have stayed at an archaeological site. The site is just outside the village of Drawkso, in Gmina Drawsko. Our dig operates out of two schools in town. My bedroom is Klasa 1B, which I share with the other foreign staff. The site we are excavating is a cemetery.

zobacz pracę
Vasiliy Sakharov
Rosja

Poland and I… It is a strange expression, because, in fact, I have never been in Poland. Neither in childhood, nor in adolescence. Neither in the youth, nor in the current years. Never. However, was Poland far away from me during all these years? – That is the question. So how can I answer it? - “No, She was not”? or, maybe…

zobacz pracę
Caroline Tomiczek
Australia

Poland is a place which for me conjures up much more than a country on the map. Indeed this has been the case for many Poles throughout history at times of strife when it was not named on the map and when borders shifted in seismic upheavals. For me, a child of Polish refugees raised in a faraway place called Australia among the Polish and rest of Eastern Europe Diaspora, where post war ‘new Australians’ laid foundations for a new life for themselves and their Australian children and left behind the chaos of post second world war Europe, Poland to me as a child in the relative security of my parents adopted homeland was a country of dreams and nightmares.

zobacz pracę
Anna Klusek
Francja

Of course they think it's all changed but has it?”the giant plane tree sheltering me on the bench in the Planty Park commented. A young maple closer to the road laughed, it's beautiful foliage tossing and weaving in the wind. “Don't talk wet Grandad! Of course it's changed, everything changes. Look how much here in Krakow has changed!

zobacz pracę
Elizabeth Stanley
Wielka Brytania

So - I've been In Poland 24 hours, and I'm on the front page of the "Kurier Poranny", Bialystok's local paper. I can't read the article; my Polish isn't good enough, but I can understand the headline: "Musialam tu byc" - "I have to be here". Let me tell you how it all got started......

zobacz pracę
Ivan Raychev
Bułgaria

W lecie 1983 roku spędziłem jakiś czas w szpitalu w moim rodzinnym mieście Stara Zagora, gdzie poddałem się małej operacji. Razem z pozostałymi pacjentami schodziliśmy do stolówki na kolację, ustawialiśmy się przed telewizorem i oglądaliśmy polski serial historyczny "Znak orła" z udziałem nieodżałowanego Krzysztofa Kołbasiuka w roli tytułowej. Ten film odtwarzał dramatyczne wydarzenia z początku XIV wieku, kojarzone z czynami bohaterskimi polskiego rycerstwa z dworu króla Władysława Łokietka.

zobacz pracę
Aja Beattie
Kanada

Język polski brzmił mi jako wodospad i nie zrozumiałam niczego strumnienia sz, cz, rz i rrr brzmień wypadających ciurkiem z ust Elżbiety Czyżewskiej. Oglądając obce filmy z rozmaitych krajów jak część zadanej pracy w moim pierwszym roku uczelni wyższej obejrzałam włoskie, niemieckie, rosyjskie filmy... ale chodzi o Polskie filmy brzmienia języka polskiego zaintrigował mi od razu. W Kolumbii Brytyskiej Kanadzie jest możliwe uczyć się polskiego tylko na Uniwersytecie Kolumbii Brytyskiej, i nie byłam tam wtedy studentką. Dlatego nie mając żadnego pojęcia o drodze na której wyruszałam, zaczynałam uczyć się polskiego sama. Znalazłam podręcznik polskiej gramatyki w antykwariacie i też kopię Pana Tadeusza.

zobacz pracę
Álvaro Sesmilo Pina
Hiszpania

Był wrzesień 2004 roku a ja byłem trochę zagubiony. Właśnie wróciłem z Holandii, gdzie skończyłem mój ostatni rok studiów. A co teraz?, pytałem siebie, ale brak było odpowiedzi. Naprawdę nie martwiłem się, zawsze są opcje w życiu, tylko musimy ich szukać. Często jest tak, że opcje znajdują mnie, możemy nazwać to: los.

zobacz pracę
Kay Zwolinska
Wielka Brytania

I am ten years old. It is a hot summer’s day and I sit in the sunshine, reading. I read all the time. My mum says that when I have children one day, I won’t bring them up, but just carry on reading and let them get on with it themselves. When I am ten, I do not yet know how things will be. For today, I am engrossed in the imaginary world of a vicar’s daughter in Northumberland in the 1960’s. The book has a Polish character in it called Freddy. He seems to be the only outsider in the community and somewhat mistrusted. He behaves differently, looks different I guess. I have never met anyone from Poland, but above all else I think they must be foreign, exotic and unlike other people I have met in my ten years.

zobacz pracę
Marina Andriyanova
Rosja

Pamięć to zabawna rzecz, taka sprytna gierka, którą toczymy sami ze sobą, by podtrzymać związek z tym, kim byliśmy, co myśleliśmy, jak żyliśmy. Kiedy coś zobaczyłam, coś usłyszałam, coś przeżyłam, zachowywałam to na później. Wszystkie opowieści zostały popakowane i złożone w biezpiecznym schowku. Tam między innymi są i nadal układają się wrażenia, fragmentaryczne obrazki, strzępy melodii, poszczegółne słówka i rozmaite historie, z których przez wiele lat haftowały się krzyżyk za krzyżykiem moje relacje z Polską – takie niezwykłe, wielobarwne i wieloznaczne. Moje życie same wymyśla wzór tego haftu.

zobacz pracę
Martyn Allen
Wielka Brytania

It’s a long story, but one that I am proud and happy to tell. A little over twenty years ago I worked as a manager for a day centre for disabled adults in my home town. One day, Conrad, a young man with cerebral palsy came to my office in a furious mood. He slammed down a letter onto my desk, dumped himself down into a chair, and began to cry. Conrad has difficulty speaking, but slowly made me understand that the letter was from a national UK Dating Agency. Conrad was looking for a girlfriend, but they had refused his application to join, because he was disabled.

zobacz pracę
Barry Bennett
Wielka Brytania

I grew up in Hampstead in North London after World War Two. It was a suburb filled with refugees from Central and Eastern Europe, many of them Jewish, who had fled from the Holocaust. My parents had friends who had come from those parts of Europe and the Baltic States. At both primary and secondary school I had friends whose families had settled in Britain for a new life. Somehow, Poland stood out more than any other country. We had gone to war to defend Poland against the Nazis. One of my best friends at secondary school, Martin, was half Polish. He remains a close friend today even though he does not speak Polish.

zobacz pracę
Guy Cole
Polska

Can a person have a more intimate, direct knowledge of living in a country, than just by living in that country? Yes, if they both live there and know her personally. In my case, I both live in Poland and know Polonia personally. I don’t mean ‘Polonia’ in the nowoczesny sense of the builders and waitresses that could be found scraping a living in pre-EU London (or the doctors and media people doing very well there post-EU), but rather the national personification of Poland, that fabulous lady that Matejko portrayed so beautifully in his oil-on-canvas rendering of the tragic aftermath of the failed January 1863 Uprising.

zobacz pracę
Felipe Diaz Sanchez
Kolumbia

Siemanko! My name is Felipe Diaz, I am from Colombia and my story with Poland started five years ago. I was doing a work&travel program in USA. I worked in the World largest McDonalds’ kitchen, grilling meat and putting it between two pieces of bread. One day a group of angels walked inside the McDonalds kitchen.

zobacz pracę

Vous voulez en savoir plus? Découvrez:

Warsztaty, zwiedzanie, jazda konna... zobacz nasz program pozalekcyjny:
Ina Richter opinion about Glossa
Ina Richter
Szwajcaria

Atmosfera jest super, nauczyciele mocno zaangażowani i wszystko jest bardzo ciepłe i rodzinne. Jestem bardzo zadowolona z pobytu.

więcej

Avez-vous des questions? Complétez le formulaire ou téléphonez - nous +48 12 429 40 51.